Skip to content
Material Design 1
Main Navigation
v3
v2
v1

Polski

English
简体中文
繁體中文
Español
Français
Русский
Português – Brasil
Deutsch
日本語
한국어
Italiano
Türkçe
čeština
magyar

Polski

English
简体中文
繁體中文
Español
Français
Русский
Português – Brasil
Deutsch
日本語
한국어
Italiano
Türkçe
čeština
magyar

Wygląd

Sidebar Navigation

Material Design

Środowisko

Właściwości materiału

Elewacja i cienie

Co nowego

Ruch

Ruch w Material Design

Czas trwania i krzywe wygładzania

Ruch

Przekształcanie materiału

Choreografia

Kreatywne dostosowanie

Styl

Kolor

Ikony

Grafika

Typografia

Pisanie

Układ

Zasady

Jednostki i miary

Metryki i linie pomocnicze

Struktura

Responsywny interfejs użytkownika

Podzielony ekran

Komponenty

Dolna nawigacja

Dolne arkusze (bottom sheets)

Przyciski

Przyciski: Pływający przycisk akcji (Floating Action Button)

Karty

Chipy

Tabele danych

Okna dialogowe

Separatory

Panele rozwijane

Listy siatkowe

Listy

Listy: Kontrolki

Menu

Selektory

Wskaźniki postępu i aktywności

Kontrolki wyboru

Suwaki

Snackbary i toasty

Steppery

Podnagłówki

Zakładki

Pola tekstowe

Paski narzędzi

Podpowiedzi

Widżety

Wzorce

Potwierdzanie i powiadamianie o wykonaniu

Formaty danych

Stany puste

Błędy

Odcisk palca

Gesty

Pomoc i opinie

Ekrany startowe

Ładowanie obrazów

Nawigacja

Szuflada nawigacyjna

Przejścia nawigacyjne

Powiadomienia

Stany trybu offline

Uprawnienia

Techniki przewijania

Wyszukiwanie

Zaznaczanie

Ustawienia

Przesuń, aby odświeżyć

Rozwój i komunikacja

Wprowadzenie

Onboarding

Odkrywanie funkcji

Edukacja dotycząca gestów

Użyteczność

Dostępność

Dwukierunkowość

Platformy

Dostosowanie do platform

Android

Zasoby

Palety kolorów

Urządzenia

Szablony układów

Czcionki Roboto i Noto

Arkusze elementów i ikony

Cienie

Na tej stronie

Dostępność ​

Projektowanie z myślą o dostępności sprawia, że interfejs można z powodzeniem przeglądać, rozumieć i obsługiwać niezależnie od poziomu sprawności użytkownika.

Zasady ​

Dobrze zaprojektowany produkt jest dostępny dla użytkowników o różnym poziomie sprawności, w tym osób z niedowidzeniem, ślepotą, niedosłuchem, zaburzeniami poznawczymi lub ruchowymi. Poprawa dostępności produktu zwiększa jego użyteczność dla wszystkich użytkowników. To również po prostu właściwe postępowanie.

Wbudowane w Material Design rozwiązania z zakresu dostępności pomogą Ci sprostać potrzebom wszystkich użytkowników. Ta sekcja dotyczy głównie projektowania mobilnych interfejsów. Więcej informacji o projektowaniu i tworzeniu w pełni dostępnych produktów znajdziesz na witrynie Google poświęconej dostępności.

Material Design: Przejrzyste układy z widocznymi, wyraźnie odróżniającymi się elementami

Przejrzystość

Pomóż użytkownikom poruszać się po aplikacji, projektując przejrzyste układy z wyraźnie widocznymi wezwaniami do działania. Każdy dodany przycisk, obraz i linia tekstu zwiększa komplikację ekranu. Uprość interfejs aplikacji dzięki:

  • Wyraźnie widocznym elementom
  • Wystarczającemu kontrastowi i rozmiarowi
  • Wyraźnej hierarchii ważności
  • Kluczowym informacjom dostrzegalnym na pierwszy rzut oka
Material Design: Dostosowanie się do zróżnicowanych użytkowników dzięki łatwej nawigacji

Solidność

Zaprojektuj aplikację tak, aby odpowiadała potrzebom różnorodnych użytkowników. Użytkownik może mieć krótki czas utrzymania uwagi, dopiero rozpoczynać korzystanie z Twojego produktu lub korzystać wyłącznie z tekstowego czytnika ekranu (programu, który za pomocą syntezatora mowy odczytuje tekst na głos lub przekazuje go w formie dotykowej za pomocą linijki brajlowskiej). Twoja aplikacja powinna każdemu użytkownikowi ułatwiać:

  • Nawigowanie: Daj użytkownikom pewność co do tego, gdzie się znajdują w aplikacji i co jest ważne
  • Rozumienie ważnych zadań: Wzmacniaj ważne informacje za pomocą wielu sygnałów wizualnych i tekstowych. Używaj koloru, kształtu, tekstu i ruchu, aby przekazać, co się dzieje.
  • Dostęp do aplikacji: Dołącz odpowiednie etykiety treści, aby uwzględnić potrzeby użytkowników korzystających wyłącznie z tekstowej wersji aplikacji
Material Design: Obsługa technologii wspomagających, takich jak TalkBack

Dostosowanie do platformy

Zapewnij obsługę technologii wspomagających właściwych dla Twojej platformy, tak jak obsługujesz metody wprowadzania: dotyk, klawiaturę i mysz. Na przykład upewnij się, że Twoja aplikacja na Androida współpracuje z czytnikiem ekranu firmy Google, TalkBack.

Technologia wspomagająca to sprzęt lub oprogramowanie, które zwiększa, utrzymuje lub poprawia sprawność funkcjonalną osób z niepełnosprawnościami — na przykład czytniki ekranu, powiększacze ekranu, wózki inwalidzkie, aparaty słuchowe czy pomoce pamięciowe.

Kolor i kontrast ​

Używaj koloru i kontrastu, aby pomóc użytkownikom widzieć i interpretować treści aplikacji, wchodzić w interakcje z właściwymi elementami i rozumieć skutki swoich działań.

Dostępna paleta kolorów ​

Wybierz kolor podstawowy, drugorzędny i akcentowy tak, aby wspierały użyteczność aplikacji. Zapewnij wystarczający kontrast kolorów między elementami, aby użytkownicy z niedowidzeniem mogli widzieć i obsługiwać Twoją aplikację.

Współczynniki kontrastu

Według World Wide Web Consortium (W3C) współczynnik kontrastu między kolorem a jego tłem mieści się w zakresie od 1:1 do 21:1, w zależności od luminancji, czyli intensywności emitowanego światła.

Współczynnik kontrastu określa, jak bardzo jeden kolor różni się od innego, i zapisuje się go zwykle jako 1:1 lub 21:1. Im większa różnica między dwiema liczbami we współczynniku, tym większa różnica luminancji względnej między kolorami.

W3C zaleca następujące współczynniki kontrastu dla tekstu podstawowego i tekstu będącego częścią obrazów:

  • Mały tekst powinien mieć współczynnik kontrastu co najmniej 4,5:1 względem swojego tła
  • Duży tekst (od 14 pt pogrubionego / 18 pt zwykłego wzwyż) powinien mieć współczynnik kontrastu co najmniej 3:1 względem swojego tła
Tekst Material Design z dobrym kontrastem kolorów i czytelnością

Zalecane.

Te linie tekstu spełniają zalecenia dotyczące współczynnika kontrastu kolorów i są czytelne na swoim tle.
Niski kontrast kolorów narusza wytyczne Material Design

Niezalecane.

Te linie tekstu nie spełniają zaleceń dotyczących współczynnika kontrastu kolorów i są trudne do odczytania na swoim tle.

Ikony i inne krytyczne elementy również powinny spełniać powyższe zalecane współczynniki kontrastu.

Ikony Material Design z zalecanym kontrastem kolorów

Zalecane.

Te ikony spełniają zalecenia dotyczące współczynnika kontrastu kolorów i są czytelne na swoim tle.
Ikony Material Design bez kontrastu kolorów zapewniającego widoczność

Niezalecane.

Te ikony nie spełniają zaleceń dotyczących współczynnika kontrastu kolorów i są trudne do odróżnienia od tła.

Logotypy i elementy dekoracyjne

Elementy dekoracyjne (takie jak logotypy czy ilustracje) nie muszą spełniać wymogów dotyczących współczynnika kontrastu, ale jeśli pełnią ważną funkcję, powinny być rozróżnialne.

Wyraźne logotypy dekoracyjne w Material Design

Zalecane.

Rozróżnialne logotypy dekoracyjne nie muszą spełniać wymogów dotyczących współczynnika kontrastu.
Material Design: Logotyp bez zniekształceń dla kontrastu

Niezalecane.

Nie ma potrzeby zniekształcania logotypu, aby spełnić wymogi dotyczące współczynnika kontrastu.

Inne sygnały wizualne

Dla użytkowników z daltonizmem lub osób niezdolnych do dostrzegania różnic kolorów użyj — oprócz koloru — także innych elementów projektu, aby przekazać im tę samą informację.

Daltonizm przybiera różne formy (m.in. czerwono-zieloną, niebiesko-żółtą i monochromatyczną). Ważne stany przekazuj kilkoma sygnałami wizualnymi jednocześnie. Używaj elementów takich jak kontury, wskaźniki, wzory, faktury lub tekst, aby opisać działania i treści.

Wskazówki błędu pola tekstowego w Material Design: kolor tytułu, obrys, komunikat

Zalecane.

Stan błędu pola tekstowego jest komunikowany wieloma sygnałami: kolorem tytułu, konturem pola tekstowego oraz komunikatem o błędzie poniżej pola.
Błąd pola tekstowego w Material Design wskazany tylko kolorem

Niezalecane.

Stan błędu pola tekstowego jest komunikowany wyłącznie kolorowym konturem, który może zostać przeoczony przez użytkownika nieodróżniającego kolorów.

Dźwięk i ruch ​

Dźwięk ​

Zapewnij wizualne alternatywy dla dźwięku — i odwrotnie. Oferuj napisy, transkrypcje lub inne alternatywy wizualne dla kluczowych treści audio i alertów dźwiękowych.

Pozwól użytkownikom obsługiwać aplikację za pomocą dźwięku, dodając opisowe etykiety do elementów interfejsu. Gdy użytkownik korzysta z czytnika ekranu, takiego jak TalkBack, i nawiguje poprzez eksplorację przez dotyk, etykiety są odczytywane na głos, gdy użytkownik dotyka elementów interfejsu opuszkami palców.

Następujących dźwięków należy unikać:

  • Niepotrzebnych dźwięków odtwarzanych podczas działania czytnika ekranu, np. muzyki w tle uruchamianej automatycznie po wejściu na stronę internetową. Jeśli dźwięk w tle występuje, upewnij się, że użytkownicy mogą go bezpiecznie wstrzymać lub zatrzymać.
  • Dodatkowych dźwięków dołączanych do natywnych elementów (czytniki ekranu poprawnie interpretują natywne elementy bez ich udziału)

Etykietowanie elementów interfejsu użytkownika

Dodaj opisy odczytywane na głos do kontrolek wprowadzania i innych elementów interfejsu.

Ruch ​

Material Design wykorzystuje ruch, aby kierować uwagę między widokami, co pomaga ograniczyć rozproszenie użytkownika. Powierzchnie przekształcają się w punkty fokusu, za którymi użytkownik może podążać wzrokiem, a elementy nieistotne są usuwane.

Aby użytkownicy wrażliwi na ruch i bodźce wzrokowe mogli wygodnie korzystać z interfejsu, przestrzegaj specyfikacji ruchu Material Design, która jest zgodna z następującymi wytycznymi W3C dotyczącymi ruchu:

  • Zapewnij możliwość wstrzymania, zatrzymania lub ukrycia treści, która porusza się, przewija lub miga automatycznie, jeśli trwa dłużej niż pięć sekund
  • Ogranicz migającą treść do trzech błysków w ciągu jednej sekundy, aby spełnić progi błysku i czerwonego błysku
  • Unikaj błysków obejmujących duże środkowe obszary ekranu

Kontrolki czasowe ​

Kontrolki w aplikacji mogą być skonfigurowane tak, aby znikały po upływie określonego czasu. Na przykład pięć sekund po rozpoczęciu odtwarzania filmu kontrolki odtwarzacza mogą stopniowo zanikać z ekranu.

Kontrolki o wysokim priorytecie

Unikaj stosowania limitów czasowych dla kontrolek pełniących funkcje o wysokim priorytecie, ponieważ użytkownicy mogą ich nie zauważyć, jeśli znikną zbyt szybko. Na przykład TalkBack odczytuje kontrolki na głos, gdy uzyskają one fokus, a objęcie ich limitem czasowym może uniemożliwić kontrolkom wykonanie ich zadania.

W przypadku kontrolek umożliwiających inne ważne funkcje upewnij się, że użytkownik może ponownie je wyświetlić lub wykonać tę samą funkcję w inny sposób. Dowiedz się więcej w sekcji hierarchia i fokus.

Automatyczne wypowiadanie tekstu

Przeczytaj o umieszczaniu tekstu w regionie na żywo (live region).

Styl ​

Układ

Wytyczne Material Design dotyczące stref dotykowych ułatwiają dotykanie elementów aplikacji użytkownikom, którzy nie widzą ekranu lub mają ograniczoną zręczność ruchową.

Strefy dotykowe

Strefy dotykowe to części ekranu reagujące na dotyk użytkownika. Wykraczają poza wizualne granice elementu. Na przykład ikona może wyglądać na element 24 x 24 dp, ale dopełnienia wokół niej tworzą pełną strefę dotykową 48 x 48 dp.

Strefy dotykowe powinny mieć co najmniej 48 x 48 dp. Strefa dotykowa tego rozmiaru odpowiada fizycznemu rozmiarowi około 9 mm, niezależnie od rozmiaru ekranu. Zalecany rozmiar strefy dotykowej elementów ekranu dotykowego to 7–10 mm. Warto rozważyć większe strefy dotykowe, aby objąć szersze spektrum użytkowników, na przykład dzieci, u których umiejętności motoryczne wciąż się rozwijają.

Odstępy między strefami dotykowymi

W większości przypadków strefy dotykowe powinny być oddzielone odstępem 8 dp lub większym, aby zapewnić zrównoważoną gęstość informacji i wygodną obsługę.

Strefy dotykowe Material Design powinny mieć co najmniej 48 x 48 dp
Awatar: 40 dp
Ikona: 24 dp
Strefa dotykowa dla obu: 48 dp
Przykłady stref dotykowych w Material Design
Przykłady stref dotykowych
Wysokość strefy dotykowej w Material Design
Wysokość strefy dotykowej: 48 dp
Wysokość przycisku: 36 dp
Strefy dotykowe i przyciski w Material Design
Przykłady stref dotykowych i przycisków

Grupowanie elementów

Umieszczanie powiązanych elementów blisko siebie pomaga osobom z niedowidzeniem oraz tym, które mogą mieć trudności ze skupieniem wzroku na ekranie.

Wartość suwaka w pobliżu kontrolki w Material Design

Zalecane.

Wartość suwaka znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie kontrolki suwaka.
Wartość suwaka zbyt oddalona od kontrolki w Material Design

Niezalecane.

Wartość suwaka jest umieszczona zbyt daleko od kontrolki. Użytkownik korzystający z powiększenia ekranu może nie widzieć jednocześnie suwaka i wartości bez przesuwania widoku tam i z powrotem.

Czcionki ​

Aby poprawić czytelność, użytkownicy mogą zwiększać rozmiar czcionki. Urządzenia mobilne i przeglądarki udostępniają funkcje pozwalające dostosować rozmiar czcionki w całym systemie. Aby aplikacja na Androida obsługiwała systemowy rozmiar czcionki, oznacz tekst i powiązane z nim kontenery tak, aby były mierzone w skalowalnych pikselach (sp).

Upewnij się, że przewidzisz wystarczająco dużo miejsca na duże czcionki i czcionki dla języków obcych. Zalecane rozmiary czcionek dla języków obcych opisuje sekcja Wysokość linii.

Hierarchia i fokus ​

Aplikacje powinny dawać użytkownikom informację zwrotną i poczucie orientacji, gdzie znajdują się w aplikacji. Kontrolki nawigacji powinny być łatwe do zlokalizowania i jasno opisane. Informacja zwrotna wizualna (np. etykiety, kolory i ikony) oraz dotykowa pokazuje użytkownikom, co jest dostępne w interfejsie.

Nawigacja powinna opierać się na przejrzystych przepływach zadań o minimalnej liczbie kroków. Sterowanie fokusem, czyli możliwość kontrolowania fokusu klawiatury i odczytu, powinno być wdrożone dla często wykonywanych zadań.

Włączanie nawigacji za pomocą fokusu

Użyj sterowania fokusem do nawigacji

Czytniki ekranu ​

Czytniki ekranu dają użytkownikom wiele sposobów nawigowania po ekranie, w tym:

  • Czytniki ekranu dla interfejsu dotykowego pozwalają użytkownikom przesuwać palec po ekranie, aby usłyszeć, co znajduje się bezpośrednio pod palcem. Daje to szybki przegląd całego interfejsu, a dzięki pamięci mięśniowej użytkownik może też szybko przejść do znanego sobie elementu. W TalkBack ta funkcja nazywa się „eksploracja przez dotyk”. Aby wybrać element, użytkownik musi dwukrotnie stuknąć.
  • Użytkownicy mogą też przesuwać fokus, przeciągając palcem do tyłu lub do przodu po ekranie, aby czytać zawartość liniowo, od góry do dołu. Pozwala to skupić się na kolejnych elementach. W TalkBack nazywa się to nawigacją liniową.

Użytkownicy mogą przełączać się między trybami „eksploracji przez dotyk” i „nawigacji liniowej”. Niektóre technologie wspomagające pozwalają też nawigować między punktami orientacyjnymi strony, takimi jak nagłówki, jeśli mają one odpowiednie znaczniki semantyczne.

Sprzętowe lub programowe kontrolery kierunkowe (takie jak D-pad, trackball lub klawiatura) pozwalają użytkownikom przechodzić od zaznaczenia do zaznaczenia w sposób liniowy.

Hierarchia

Umieszczaj elementy na ekranie zgodnie z ich względnym poziomem ważności.

  • Ważne działania: Umieszczaj ważne działania na górze lub dole ekranu (osiągalne za pomocą skrótów)
  • Powiązane elementy: Umieszczaj powiązane elementy o podobnej hierarchii obok siebie
Material Design: Ważne działania na górze ekranu

Zalecane.

Umieszczając ważne działania na górze ekranu, nadajesz im większą wagę w hierarchii.

Material Design: Ważne działania osadzone w treści

Niezalecane.

Gdy ważne działania są osadzone w innych treściach, nie wiadomo, które elementy na stronie są najważniejsze.

Kolejność fokusu

Fokus wejściowy powinien podążać za kolejnością układu wizualnego, od góry do dołu ekranu. Powinien przechodzić od najważniejszego do najmniej ważnego elementu. Określ następujące punkty fokusu i kierunki jego przemieszczania:

  • Kolejność, w jakiej elementy otrzymują fokus
  • Sposób grupowania elementów
  • Dokąd przenosi się fokus, gdy element posiadający fokus znika

Wyjaśnij, gdzie znajduje się fokus, za pomocą kombinacji wskaźników wizualnych i tekstu dostępności.

Grupowanie

Grupuj podobne elementy pod nagłówkami, które komunikują, czym są te grupy. Grupy porządkują treści przestrzennie.

Przejścia

Przechodzenie fokusu między ekranami i zadaniami powinno być jak najbardziej ciągłe.

Jeśli zadanie zostało przerwane, a następnie wznowione, umieść fokus na elemencie, który wcześniej był objęty fokusem.

Zielone kółka pokazują kolejność fokusu w Material Design
Zielone kółka wskazują kolejność, w jakiej elementy na ekranie powinny otrzymywać fokus.

Implementacja ​

Korzystając ze standardowych kontrolek platformy, Twoja aplikacja automatycznie będzie zawierać znaczniki i kod potrzebne do dobrej współpracy z technologią wspomagającą danej platformy. Dostosuj aplikację do standardów dostępności i technologii wspomagających każdej platformy (w tym skrótów i struktury), aby zapewnić użytkownikom wygodne i efektywne korzystanie.

Standardowe okno dialogowe platformy w Material Design

Zalecane.

Ten ekran używa standardowego okna dialogowego platformy.
Niestandardowe okno dialogowe dla standardowego zadania w Material Design

Niezalecane.

Ten ekran używa niestandardowego okna dialogowego do wykonania standardowego zadania. Taka implementacja wymagałaby dodatkowego kodowania i testowania, aby niestandardowa kontrolka dobrze współpracowała z technologią wspomagającą.

Przetestuj swój projekt z włączonymi ustawieniami dostępności platformy — zarówno podczas implementacji, jak i po niej.

Inne kwestie projektowe:

  • Używaj skalowalnego tekstu i przestronnego układu, aby wyjść naprzeciw potrzebom użytkowników z włączonym dużym tekstem, korekcją kolorów, powiększeniem lub innymi ustawieniami wspomagającymi
  • Interfejsy klawiatury/myszy powinny zapewniać dostęp do każdego zadania i wszystkich informacji wyświetlanych po najechaniu wyłącznie za pomocą klawiatury
  • Interfejsy dotykowe powinny pozwalać czytnikom ekranu i innym urządzeniom wspomagającym odczytać wszystkie części interfejsu. Tekst odczytywany na głos powinien być zarówno sensowny, jak i pomocny.
Interfejs Material Design dobrze skaluje się przy powiększeniu i dużym tekście

Zalecane.

Ten interfejs dobrze skaluje się przy powiększeniu i dużym tekście.

Interfejs Material Design ma problemy ze skalowaniem przy dużym tekście

Niezalecane.

Ten interfejs nie skaluje się dobrze przy powiększeniu i dużym tekście. Fragmenty treści nachodzą na siebie lub są ucięte.

Etykietowanie wizualnych elementów interfejsu

Użytkownicy czytników ekranu muszą wiedzieć, które elementy interfejsu można dotknąć. Aby umożliwić czytnikom ekranu odczytywanie na głos nazw komponentów, dodaj atrybut contentDescription do komponentów takich jak przyciski, ikony i zakładki, które zawierają ikony bez widocznego tekstu.

Etykietowanie elementów interfejsu

Ikony wyszukiwania i mikrofonu w dostępności Material Design
1. Nadaj etykietę ikonie wyszukiwania
2. Nadaj etykietę ikonie mikrofonu
Ikony edycji i czatu w dostępności Material Design
1. Nadaj etykietę ikonie edycji
2. Nadaj etykietę ikonie czatu

Dokumentacja pomocy

Wszystkie funkcje o szczególnych wymaganiach w zakresie dostępności powinny być opisane w dokumentacji pomocy. Spraw, aby była istotna, dostępna i łatwa do znalezienia. Przykład: przewodnik dotyczący używania czytnika ekranu z Google Drive.

Testowanie i badania

Przestrzeganie tych wytycznych dostępności pomoże poprawić dostępność aplikacji, ale nie gwarantuje w pełni dostępnego doświadczenia. Zalecamy również:

  • Przetestowanie aplikacji pod kątem pełnego wykonania zadania, od początku do końca, z włączonymi różnymi technologiami wspomagającymi — na przykład z włączoną eksploracją przez dotyk w TalkBack i ze zmienioną prędkością odczytywania tekstu na głos
  • Poproszenie użytkowników z niepełnosprawnościami o przetestowanie aplikacji
  • Przemyślenie, jak poszczególne elementy powinny być dostępne i jak układać je w spójny przepływ użytkownika
  • Upewnienie się, że główne zadania użytkowników są wykonalne dla każdego

Rozmawiaj z użytkownikami — zwłaszcza z tymi, którzy korzystają z technologii wspomagających — aby poznać ich potrzeby, oczekiwania wobec Twojej aplikacji oraz narzędzia, z których korzystają, i sposób, w jaki ich używają. Zapoznaj się z tymi narzędziami, aby móc zapewnić użytkownikom jak najlepsze doświadczenie.

Technologia wspomagająca w Material Design dla zróżnicowanych użytkowników
Ludzie korzystają z technologii wspomagających na różne sposoby.

Pisanie ​

Jasny i pomocny tekst dostępności to jeden z głównych sposobów uczynienia interfejsów bardziej dostępnymi. Użytkownicy z ograniczonym wzrokiem lub niewidomi korzystają z jednoznacznych opisów słownych. Tekst dostępności to tekst używany przez oprogramowanie czytników ekranu, takie jak TalkBack na Androidzie, VoiceOver na iOS i JAWS na komputerach. Czytniki ekranu odczytują na głos cały tekst na ekranie — zarówno widoczny, jak i niewidoczny tekst alternatywny.

Tekst dostępności obejmuje widoczny tekst (np. etykiety elementów interfejsu, tekst na przyciskach, linkach i w formularzach) oraz niewidoczne opisy, które nie są wyświetlane na ekranie (np. tekst alternatywny przycisków bez etykiet tekstowych). Czasami etykietę wyświetlaną na ekranie można zastąpić tekstem dostępności, aby przekazać użytkownikowi więcej informacji.

Zarówno widoczny, jak i niewidoczny tekst powinien być zwięzle opisowy i zrozumiały sam w sobie, ponieważ niektórzy użytkownicy nawigują, korzystając wyłącznie ze wszystkich nagłówków lub linków na stronie. Przetestuj aplikację za pomocą czytnika ekranu, aby zidentyfikować miejsca, w których brakuje tekstu dostępności lub wymaga on poprawy.

Bądź zwięzły

Formułuj treść i tekst dostępności krótko i na temat. Użytkownicy czytników ekranu słyszą każdy element interfejsu odczytany na głos. Im krótszy tekst, tym szybciej mogą po nim nawigować.

Przełącz na [email protected]

Zalecane.

Napisz jasny i krótki tekst dostępności.

Przełącznik kont. Przełącz na konto [email protected]

Niezalecane.

Nie pisz długiego tekstu dostępności.

Unikaj umieszczania w tekście typu lub stanu kontrolki

Czytniki ekranu mogą automatycznie ogłaszać typ lub stan kontrolki — dźwiękiem lub poprzez wypowiedzenie nazwy kontrolki przed tekstem dostępności albo po nim.

Szukaj

Zalecane.

Używaj krótkich opisów.

Pole wyszukiwania

Niezalecane.

Nie podawaj typu kontrolki.

Uwaga dla programistów: Jeśli typ lub stan kontrolki nie jest odczytywany poprawnie, rola dostępności kontrolki może być ustawiona nieprawidłowo lub kontrolka może być niestandardowa. Każdy element powinien mieć przypisaną rolę dostępności na stronie internetowej lub być zakodowany tak, aby był poprawnie ogłaszany. Przycisk powinien być ustawiony jako przycisk, a pole wyboru jako pole wyboru, aby typ i stan kontrolki były poprawnie przekazywane użytkownikowi. Jeśli rozszerzasz natywny element interfejsu lub po nim dziedziczysz, otrzymasz poprawną rolę. Jeśli nie, możesz nadpisać informacje o dostępności na każdej platformie (ARIA dla stron internetowych, AccessibilityNodeInfo dla Androida).

Na Androidzie ustaw pole nazwy klasy w AccessibilityNodeInfo kontrolki na „android.widget.Button”.

Tworzenie dostępnych widoków niestandardowych

Pobieranie tylko przez Wi-Fi

Zalecane.

Używaj krótkich opisów.

Pobieranie przez Wi-Fi jest zaznaczone

Niezalecane.

Nie podawaj stanu.

Wskazuj, co robi element

Używaj czasowników oznaczających działanie, aby wskazać, co robi element lub link, a nie jak wygląda — dzięki temu osoba z niepełnosprawnością wzroku zrozumie jego przeznaczenie. Tekst linku powinien:

  • Określać zadanie, które zostanie wykonane po stuknięciu linku
  • Unikać nieprecyzyjnych opisów, takich jak „kliknij tutaj”

Upewnij się, że element ma ten sam opis wszędzie tam, gdzie jest używany.

Opis ikony działania w Material Design

Zalecane.

Opis odczytany na głos wskazuje działanie reprezentowane przez ikonę.
Ikona Material Design, działanie niejasne z wyglądu

Niezalecane.

Opisywanie wyglądu ikony nie wyjaśnia, na czym polega działanie.
Pokaż/ukryj menu nawigacji w Material Design

Zalecane.

Tekst dostępności dla menu nawigacji może brzmieć „Pokaż/ukryj menu nawigacji” (wersja preferowana) lub „Pokaż/ukryj menu główne” (wersja dopuszczalna).
Działanie bocznego panelu nawigacyjnego niejasne w Material Design

Niezalecane.

Tekst „panel boczny” odczytany na głos nie wskazuje, jakie działanie nastąpi.

Elementy ze zmianami stanu

W przypadku ikon przełączających się między wartościami lub stanami opisuj ikonę zgodnie z tym, jak jest przedstawiana użytkownikowi.

  • Jeśli ikona jest właściwością elementu, zdefiniuj ją jako pole wyboru, aby czytniki ekranu wypowiadały jej bieżący stan, np. „włączone” lub „wyłączone”
  • Jeśli ikona jest działaniem, napisz etykietę tekstową określającą działanie wykonywane po jej wybraniu, np. „Dodaj do listy życzeń”

Sposób, w jaki elementy powinny być używane, wpływa na sposób ich wypowiadania. Na przykład jeśli ikona gwiazdki reprezentuje dodanie czegoś do listy życzeń, aplikacja powinna wypowiadać „Dodaj do listy życzeń” lub „Usuń z listy życzeń”.

Nie wspominaj dokładnego gestu ani interakcji

Nie mów użytkownikom, jak fizycznie wchodzić w interakcję z kontrolką, ponieważ mogą nawigować za pomocą klawiatury lub innego urządzenia, a nie palców czy myszy. Oprogramowanie dostępności opisze użytkownikowi poprawny sposób interakcji.

Zadanie wyszukiwania głosowego z wejściem głosowym w Material Design

Zalecane.

Polecenie „wyszukiwanie głosowe” opisuje zadanie użytkownika (wyszukiwanie) połączone z metodą wprowadzania (głos).
Sposoby aktywacji kontrolki wyszukiwania w Material Design

Niezalecane.

Polecenie „Stuknij” jest niedokładne, ponieważ nie jest to jedyny sposób aktywacji tej kontrolki (można ją wybrać naciśnięciem klawisza, przełącznikiem adaptacyjnym lub monitorem brajlowskim). Ponieważ głównym zadaniem użytkownika jest wyszukiwanie, należy wspomnieć o tym działaniu, a nie o „mówieniu”.

Potwierdzanie działań ​

Używaj okien dialogowych, toastów lub snackbarów (Android), aby potwierdzać działania użytkownika, które są destrukcyjne (np. „Usuń”) lub trudne do cofnięcia.

Jeśli działanie jest potwierdzane wizualnie — na przykład gdy siatka przestawia się po usunięciu elementu — toast nie jest konieczny. W takich przypadkach dodaj tekst dostępności, aby przekazać potwierdzenie.

Podpowiedzi głosowe ​

Podpowiedzi głosowe dostarczają dodatkowych informacji dotyczących działań, które nie są oczywiste. Na przykład funkcja „dotknij dwukrotnie, aby wybrać” w Androidzie podpowiada użytkownikowi dwukrotne stuknięcie, gdy dotknie elementu bez podjęcia działania. Android TalkBack odczytuje też wszystkie niestandardowe działania powiązane z elementem. Używaj podpowiedzi głosowych oszczędnie i tylko w przypadku złożonych interfejsów.

Niestandardowe działania na Androidzie

Pager
Poprzednia stronaEdukacja dotycząca gestów
Następna stronaDwukierunkowość

Opublikowano na licencji Apache-2.0.

Copyright © 2014-Present Google

https://m1.material.io/usability/accessibility.html

Opublikowano na licencji Apache-2.0.

Copyright © 2014-Present Google