Skip to content
Material Design 2
Main Navigation
v3
v2
v1

Polski

English
简体中文
繁體中文
Español
Français
Русский
Português – Brasil
Deutsch
日本語
한국어
Italiano
Türkçe
čeština
magyar

Polski

English
简体中文
繁體中文
Español
Français
Русский
Português – Brasil
Deutsch
日本語
한국어
Italiano
Türkçe
čeština
magyar

Wygląd

Sidebar Navigation

System Material

Wprowadzenie

Studia przypadków Material

O studiach przypadków Material

Basil

Crane

Fortnightly

Owl

Rally

Reply

Shrine

Podstawy Material

Środowisko

Powierzchnie

Wysokość

Światło i cienie

Układ

Zrozumienie układu

Gęstość pikseli

Responsywna siatka układu

Metody odstępów

Zachowanie komponentów

Stosowanie gęstości

Nawigacja

Podstawy nawigacji

Przejścia nawigacyjne

Wyszukiwanie

Kolor

System kolorów

Stosowanie koloru w interfejsie użytkownika

Zastosowanie kolorów

Czytelność tekstu

Ciemny motyw

Typografia

System typograficzny

Zrozumienie typografii

Obsługa języków

Dźwięk

O dźwięku

Zastosowanie dźwięku w interfejsie użytkownika

Atrybuty dźwięku

Choreografia dźwięku

Ikonografia

Ikony produktów

Ikony systemowe

Animowane ikony

Kształt

Informacje o kształcie

Kształt i hierarchia

Kształt jako środek wyrazu

Kształt i ruch

Stosowanie kształtów w interfejsie użytkownika

Ruch

Zrozumienie ruchu

System animacji

Szybkość

Choreografia

Dostosowywanie

Interakcja

Gesty

Zaznaczanie

Stany

Komunikacja

Potwierdzenie i potwierdzenie wykonania

Formaty danych

Wizualizacja danych

Puste stany

Pomoc i opinie

Grafika

Ekran startowy

Onboarding

Stany offline

Pisanie

Uczenie maszynowe

Wzorce uczenia maszynowego

Wykrywanie obiektów: kamera na żywo

Wykrywanie obiektów: obraz statyczny

Skanowanie kodów kreskowych

Wytyczne Material

Material Theming

Omówienie

Wdrażanie własnego motywu

Użyteczność

Dostępność

Dwukierunkowość

Wytyczne dotyczące platform

Paski systemu Android

Odcisk palca w systemie Android

Haptyka w Androidzie

Ikony Androida

Nawigacja między aplikacjami w systemie Android

Powiadomienia na Androidzie

Uprawnienia na Androidzie

Wycinki w Androidzie

Podzielony ekran w Androidzie

Android – przesuń, aby odświeżyć (swipe to refresh)

Pasek narzędzi zaznaczania tekstu w systemie Android

Widżet na Androida

Adaptacja międzyplatformowa

Komponenty

Pasek aplikacji: dolny

Pasek aplikacji: górny

Backdrop

Banery

Dolna nawigacja

Przyciski

Przyciski: pływający przycisk akcji

Karty

Pola wyboru

Chipy

Tabele danych

Selektory daty

Okna dialogowe

Separatory

Listy obrazów

Listy

Menu

Szuflada nawigacyjna

Pasek nawigacyjny

Wskaźniki postępu

Przyciski radiowe

Dolne arkusze

Boczne arkusze

Suwaki

Snackbary

Przełączniki

Zakładki

Pola tekstowe

Selektory godziny

Podpowiedzi (tooltips)

Na tej stronie

Zrozumienie typografii ​

Typografia wyraża hierarchię i wyrazistość marki.

Właściwości pisma ​

Krój pisma to zbiór liter. Choć każda litera jest niepowtarzalna, niektóre kształty są wspólne dla wielu liter. Krój pisma odzwierciedla wzorce wspólne dla wszystkich jego znaków.

Kroje pisma dobrane pod kątem stylu, czytelności i przyswajalności dają najlepsze efekty, gdy przestrzega się podstawowych zasad typografii.

Nazwy części litery: apertura, wydłużenie górne, linia bazowa, wysokość wersalików, wydłużenie dolne
Nazwy części litery: apertura, wydłużenie górne (ascender), linia bazowa, wysokość wersalików, wydłużenie dolne (descender), wysokość wiersza, odstępy międzyliterowe, krój bezszeryfowy, szeryf, trzon, kreska, wysokość x

Linia bazowa ​

Linia bazowa (baseline) to niewidoczna linia, na której opiera się wiersz tekstu. W Material Design linia bazowa jest ważnym punktem odniesienia przy mierzeniu pionowych odległości między tekstem a elementem.

Linia bazowa
Linia bazowa

Siatka 4dp ​

Tekst jest wyrównywany do siatki linii bazowej 4dp.

Niezależnie od rozmiaru podanego w pt / sp, linia bazowa tekstu musi leżeć na siatce 4dp
Niezależnie od rozmiaru podanego w pt / sp, linia bazowa tekstu musi leżeć na siatce 4dp. Wysokość wiersza musi być liczbą podzielną przez 4, aby mieściła się w siatce.

Pomiar od linii bazowej ​

Odległości między elementami interfejsu użytkownika odmierzaj od linii bazowej. Wartości oparte na linii bazowej są niezależne od oprogramowania — działają w każdym programie do projektowania i pozostają zgodne z siatką. Na platformach Android i iOS specyfikacje oparte na linii bazowej można w kodzie przeliczyć na odstępy wewnętrzne (Dopełnienie). W przypadku stron internetowych obliczenia można zautomatyzować za pomocą Sass lub CSS.

Linie bazowe jako punkt odniesienia do wyrównywania w pionie, zamiast pól ograniczających
Linie bazowe jako punkt odniesienia do wyrównywania w pionie, zamiast pól ograniczających. Pozwala to uzyskać dokładniejsze odwzorowanie w różnych programach do projektowania i na różnych platformach.
Mierz odległości tekstu względem innych komponentów
Mierz odległości tekstu względem innych komponentów.

Wysokość wersalików ​

Wysokość wersalików (cap height) to wysokość płaskich wielkich liter w danym kroju pisma (takich jak M lub I) mierzona od linii bazowej. Okrągłe i spiczaste wielkie litery, takie jak S i A, są korygowane optycznie — rysuje się je z lekkim naddatkiem (overshoot) ponad wysokość wersalików, aby sprawiały wrażenie tego samego rozmiaru. Każdy krój pisma ma własną wysokość wersalików.

Wysokość wersalików
Wysokość wersalików

Wysokość x ​

Wysokość x (x-height) to wysokość małej litery x w danym kroju pisma; wskazuje, jak wysokie lub niskie będą poszczególne glify w tym kroju.

Kroje pisma o dużej wysokości x odznaczają się lepszą czytelnością przy małych rozmiarach pisma, ponieważ światło, czyli wewnętrzna przestrzeń liter, jest w nich wyraźniejsze.

Wysokość małej litery x w kroju pisma określa jego wysokość x
Wysokość małej litery x w kroju pisma określa jego wysokość x.

Wydłużenia górne i dolne ​

Wydłużenia górne (ascendery) to pionowe kreski w niektórych małych literach, skierowane ku górze i wykraczające ponad wysokość wersalików. Wydłużenia dolne (descendery) to pionowe kreski w tych samych literach, skierowane w dół i wykraczające poniżej linii bazowej. W niektórych przypadkach kreski te mogą na siebie nachodzić, gdy wysokość wiersza (pionowy odstęp między liniami bazowymi) jest zbyt mała.

Wydłużenia górne i dolne
Wydłużenia górne i dolne

Grubość ​

Grubość (weight) odnosi się do względnej grubości kresek kroju pisma. Krój pisma może występować w wielu wariantach grubości — zazwyczaj jest ich od czterech do sześciu.

Diagram grubości: light, regular, medium, bold
Typowe grubości:
1. Light (jasna)
2. Regular (normalna)
3. Medium (półgruba)
4. Bold (pogrubiona)

Klasyfikacja krojów pisma ​

Szeryfowe ​

Szeryf to mały kształt lub wystający element pojawiający się na początku lub na końcu kreski litery. Kroje pisma z szeryfami nazywane są krojami szeryfowymi. Kroje szeryfowe zalicza się do jednej z następujących kategorii:

Szeryfy staroświeckie (old-style) przypominają odręczną kaligrafię wykonywaną atramentem, z:

  • niskim kontrastem między kreskami grubymi a cienkimi
  • ukośną osią kresek
  • pochylonymi szeryfami przy wydłużeniach górnych małych liter

Szeryfy przejściowe (transitional) mają:

  • wysoki kontrast między kreskami grubymi a cienkimi
  • wysokość x od średniej do wysokiej
  • pionową oś kresek
  • szeryfy z podparciem łukowym

Szeryfy dydoniczne (didone) lub neoklasyczne mają:

  • bardzo wysoki kontrast między kreskami grubymi a cienkimi
  • pionową oś kresek
  • kuliste zakończenia kresek

Szeryfy płytowe (slab serif) mają:

  • masywne szeryfy o niemal jednolitej grubości kresek
  • minimalne podparcie łukowe lub jego brak
Diagram szeryfów: EB Garamond, szeryf staroświecki, Libre Baskerville, szeryf przejściowy, Libre Bodoni, szeryf dydoniczny / neoklasyczny, Bitter, szeryf płytowy
1. EB Garamond, szeryf staroświecki
2. Libre Baskerville, szeryf przejściowy
3. Libre Bodoni, szeryf dydoniczny / neoklasyczny
4. Bitter, szeryf płytowy

Google Fonts - czcionki szeryfowe

Kolekcja czcionek szeryfowych dostępnych w Google Fonts.

Powiązany link

Google Fonts - czcionki bezszeryfowe

Kolekcja czcionek bezszeryfowych dostępnych w Google Fonts.

Powiązany link

Google Fonts - czcionki o stałej szerokości

Kolekcja czcionek o stałej szerokości dostępnych w Google Fonts.

Powiązany link

Google Fonts - czcionki odręczne

Kolekcja czcionek odręcznych dostępnych w Google Fonts.

Powiązany link

Google Fonts - czcionki ekspozycyjne

Kolekcja czcionek ekspozycyjnych dostępnych w Google Fonts.

Powiązany link

Bezszeryfowe ​

Krój pisma bez szeryfów nazywany jest krojem bezszeryfowym (sans serif) — nazwa pochodzi od francuskiego słowa „sans”, oznaczającego „bez”. Kroje bezszeryfowe zalicza się do jednej z następujących kategorii:

  • Groteskowe: niski kontrast między kreskami grubymi a cienkimi, pionowa oś kresek lub brak wyraźnej osi
  • Humanistyczne: średni kontrast między kreskami grubymi a cienkimi, ukośna oś kresek
  • Geometryczne: niski kontrast między kreskami grubymi a cienkimi, pionowa oś kresek oraz okrągłe kształty
Diagram krojów: Work Sans, groteskowy krój bezszeryfowy, Alegreya Sans, humanistyczny krój bezszeryfowy, Quicksand, geometryczny krój bezszeryfowy
1. Work Sans, groteskowy krój bezszeryfowy
2. Alegreya Sans, humanistyczny krój bezszeryfowy
3. Quicksand, geometryczny krój bezszeryfowy

O stałej szerokości (monospace) ​

Kroje o stałej szerokości (monospace) mają znaki o jednakowej szerokości.

Diagram krojów: Roboto Mono, monospace, Space Mono, monospace, VT323, monospace
1. Roboto Mono, monospace
2. Space Mono, monospace
3. VT323, monospace

Pismo odręczne ​

Kroje odręczne mają niekonwencjonalny, naturalny charakter pisma ręcznego. Zazwyczaj stosuje się je jako nagłówki H1–H6 w skali typograficznej. Występują w następujących formach:

  • Fraktura (black letter): wysoki kontrast, wąskie litery o prostych liniach i kanciastych łukach
  • Kaligraficzne (script): imitują style kaligraficzne (bardziej formalne)
  • Odręczne (handwriting): imitują pismo odręczne (mniej formalne)
Diagram krojów: UnifrakturMaguntia, fraktura, Dancing Script, kaligraficzne, Indie Flower, odręczne
1. UnifrakturMaguntia, fraktura
2. Dancing Script, kaligraficzne
3. Indie Flower, odręczne

Ekspozycyjne (display) ​

Kroje ekspozycyjne to kategoria zbiorcza obejmująca kroje ze wszystkich pozostałych kategorii klasyfikacji, które nadają się wyłącznie do dużych rozmiarów pisma. Zazwyczaj stosuje się je jako nagłówki H1–H6 w skali typograficznej.

Diagram krojów: Shrikhand, display, Chewy, display, Faster One, display
1. Shrikhand, display
2. Chewy, display
3. Faster One, display

Przyswajalność ​

Czytelność (legibility) dotyczy pojedynczych znaków w danym kroju pisma, natomiast przyswajalność (readability) oznacza łatwość czytania słów lub bloków tekstu i zależy od stylu kroju pisma.


Czytelność

Kolor odgrywa ważną rolę w czytelności tekstu.

Powiązany artykuł

Odstępy międzyliterowe ​

Odstępy międzyliterowe (letter-spacing), zwane także trackingiem, oznaczają jednolite dostosowanie odstępu między literami w tekście.

Odstępy międzyliterowe: tracking

W większych rozmiarach pisma, na przykład w nagłówkach, stosuje się ciaśniejsze odstępy międzyliterowe: zmniejszają one odstępy między literami i poprawiają przyswajalność.

Ciaśniejsze odstępy międzyliterowe
Ciaśniejsze odstępy międzyliterowe

Przy mniejszych rozmiarach pisma luźniejsze odstępy międzyliterowe mogą poprawić przyswajalność, ponieważ większa przestrzeń między literami ułatwia rozróżnianie kształtów poszczególnych liter. Tekst pisany samymi wersalikami odznacza się lepszą przyswajalnością nawet przy małych rozmiarach pisma, dzięki dodatkowym odstępom międzyliterowym.

Odstępy międzyliterowe: luźniejsze odstępy
Luźniejsze odstępy międzyliterowe

Cyfry tabelaryczne ​

W tabelach lub miejscach, w których wartości często się zmieniają, używaj cyfr tabelarycznych (znanych także jako cyfry o stałej szerokości) zamiast cyfr proporcjonalnych.

Cyfry tabelaryczne zapewniają optyczne wyrównanie wartości, co ułatwia szybkie odczytywanie
Cyfry tabelaryczne zapewniają optyczne wyrównanie wartości, co ułatwia ich szybkie odczytywanie.

Długość wiersza ​

Długość wierszy tekstu głównego zwykle wynosi od 40 do 60 znaków. W układach z dłuższymi wierszami, takimi jak układ na ekranie komputera, wiersze liczące do 120 znaków wymagają zwiększenia wysokości wiersza z 20sp do 24sp.

Idealna długość wiersza dla angielskiego tekstu głównego to 40-60 znaków na wiersz
Idealna długość wiersza dla angielskiego tekstu głównego to 40-60 znaków na wiersz.

Idealna długość wiersza dla krótkich wierszy tekstu angielskiego to 20-40 znaków na wiersz
Idealna długość wiersza dla krótkich wierszy tekstu angielskiego to 20-40 znaków na wiersz.

Wysokość wiersza ​

Wysokość wiersza (line height), zwana także wysokością wiersza (leading), określa wielkość odstępu między liniami bazowymi w bloku tekstu. Wysokość wiersza jest proporcjonalna do rozmiaru pisma.

Diagram: rozmiar pisma 14, wysokość wiersza 20dp, rozmiar pisma 20, wysokość wiersza 28dp
1. Rozmiar pisma 14, wysokość wiersza 20dp
2. Rozmiar pisma 20, wysokość wiersza 28dp

Odstępy między akapitami ​

Utrzymuj odstępy między akapitami w zakresie od 0,75× do 1,25× rozmiaru pisma.

Rozmiar pisma 20sp, wysokość wiersza 30dp, odstępy między akapitami 28dp
Rozmiar pisma 20sp, wysokość wiersza 30dp, odstępy między akapitami 28dp

Wyrównanie tekstu ​

Wyrównanie określa, jak tekst jest rozmieszczany w dostępnej przestrzeni. Istnieją trzy rodzaje wyrównania tekstu:

  • Wyrównanie do lewej: tekst jest wyrównany do lewego marginesu
  • Wyrównanie do prawej: tekst jest wyrównany do prawego marginesu
  • Wyśrodkowanie: tekst znajduje się na środku obszaru, w którym został umieszczony

Wyrównanie do lewej ​

Tekst wyrównany do lewej jest najczęściej stosowany w językach pisanych od lewej do prawej, takich jak angielski.

Tekst wyrównany do lewej zastosowany w tekście głównym
Tekst wyrównany do lewej zastosowany w tekście głównym

Wyrównanie do prawej ​

Tekst wyrównany do prawej jest najczęściej stosowany w językach pisanych od prawej do lewej, takich jak arabski i hebrajski.

W językach pisanych od lewej do prawej także można stosować tekst wyrównany do prawej, ale najlepiej sprawdza się on w wyróżnianiu krótkich elementów typograficznych w układzie (takich jak notatki boczne); nie zaleca się go w długich tekstach.

Tekst wyrównany do prawej zastosowany w notatce bocznej
Tekst wyrównany do prawej zastosowany w notatce bocznej

Wyśrodkowanie ​

Tekst wyśrodkowany najlepiej sprawdza się w wyróżnianiu krótkich elementów typograficznych w układzie (takich jak wyeksponowane cytaty) i nie zaleca się go w długich tekstach.

Tekst wyśrodkowany zastosowany w wyeksponowanym cytacie
Tekst wyśrodkowany zastosowany w wyeksponowanym cytacie

Dwukierunkowość

Interfejsy użytkownika dla języków czytanych od prawej do lewej (RTL), takich jak arabski i hebrajski, powinny być odbite lustrzanie, aby treść była łatwa do zrozumienia.

Powiązany artykuł

Czcionki systemowe ​

Czcionki systemowe są fabrycznie zainstalowane na komputerze lub urządzeniu. Zazwyczaj obsługują szeroką gamę języków i nie wiążą się z kosztami licencji dla programistów. Użycie domyślnej czcionki systemowej pozwala połączyć spójność platformy z wyglądem i stylem aplikacji. Ponieważ jednak czcionki te są używane w wielu miejscach interfejsu urządzenia, mogą się słabo wyróżniać.


Google Fonts - Roboto

Czcionka dostępna w Google Fonts.

Powiązany link

Używanie czcionek systemowych ​

Natywnych krojów systemowych należy używać do dużych bloków tekstu oraz wszelkiego tekstu poniżej 14sp.

Roboto jest domyślną czcionką systemową w Androidzie. Na platformach innych niż Android oraz w produktach webowych używaj kroju systemowego preferowanego na danej platformie. Na przykład aplikacje na iOS powinny korzystać z czcionki San Francisco firmy Apple.

Android, czcionka systemowa Roboto
Android
Czcionka systemowa Roboto
Czcionka systemowa San Francisco
iOS
Czcionka systemowa San Francisco
Pager
Poprzednia stronaSystem typograficzny
Następna stronaObsługa języków

Opublikowano na licencji Apache-2.0.

Copyright © 2018-Present Google

https://m2.material.io/design/typography/understanding-typography.html

Opublikowano na licencji Apache-2.0.

Copyright © 2018-Present Google