Przejścia: wzorce przejść
Przejścia ułatwiają użytkownikom nawigację w aplikacji
TIP
Przejścia M3 obecnie opierają się na starszym systemie wygładzania (easing) i czasu trwania (duration). W przyszłości zostaną zaktualizowane, aby wykorzystywać system fizyki ruchu (motion physics).
Przejścia to krótkie animacje, które łączą pojedyncze elementy interfejsu lub widoki pełnoekranowe aplikacji. Mają kluczowe znaczenie dla dobrych wrażeń użytkownika, ponieważ pomagają zrozumieć, jak działa aplikacja. Dobrze zaprojektowane przejścia sprawiają, że doświadczenie wydaje się wysokiej jakości i wyraziste. Podczas wdrażania solidnego systemu ruchu powinny mieć najwyższy priorytet.
Oto sześć typowych wzorców przejść:
- Transformacja kontenera
- Do przodu i do tyłu
- Przejście boczne
- Najwyższy poziom
- Pojawianie się i znikanie
- Szkielety ładowania
Transformacja kontenera
Ten wzorzec płynnie przekształca element, aby pokazać więcej szczegółów — np. gdy karta rozwija się do widoku szczegółów.
Częste zastosowanie: karty, listy, galerie obrazów, pola wyszukiwania, arkusze, przyciski FAB i chipy
Więcej informacji: Badania UX, Wytyczne, Implementacja na Androidzie
Elementy stałe (persistent) płynnie łączą stan początkowy i końcowy przejścia. Najczęstszym elementem stałym jest kontener, czyli kształt reprezentujący zamknięty obszar. Może nim być również ważny element, taki jak obraz wyróżniający (hero image). Spośród wszystkich wzorców to ten wzorzec tworzy najsilniejszą relację między elementami i jest postrzegany jako najbardziej wyrazisty.
Między widokami pełnoekranowymi
W obrębie ekranu
Do przodu i do tyłu
Ten wzorzec służy do nawigacji między ekranami na kolejnych poziomach hierarchii, np. podczas przechodzenia ze skrzynki odbiorczej do wątku wiadomości.
Częste zastosowanie: listy, karty, przyciski, linki
Więcej informacji: Wytyczne, Implementacja na Androidzie
Poziome przesunięcie wskazuje ruch do przodu lub do tyłu między ekranami. Systemy Android i iOS mają różne domyślne style:
- Android stosuje przenikanie (fade) podczas przesuwania ekranów. Ogranicza to zakres ruchu, ponieważ ekrany nie muszą przesuwać się przez całą szerokość urządzenia.
- iOS stosuje efekt paralaksy, co oznacza, że tło przesuwa się wolniej niż pierwszy plan. To również ogranicza zakres ruchu.
- Domyślne przejście do przodu i do tyłu w systemie Android.
- Domyślne przejście do przodu i do tyłu w systemie iOS.
Przejścia boczne
Ten wzorzec służy do nawigacji między treściami równorzędnymi na tym samym poziomie hierarchii, np. podczas przesuwania między zakładkami biblioteki treści.
Częste zastosowanie: zakładki, karuzele i galerie obrazów
Więcej informacji: Wytyczne
Przejścia boczne wykorzystują ruch przesuwny podobny do wzorca do przodu i do tyłu, ale nie używają efektu przenikania ani paralaksy. Zamiast tego elementy są grupowane i przesuwają się jednolicie, tworząc silną relację równorzędną. Wskazuje to również na możliwość przesuwania elementów gestami w celu nawigacji.
Przejścia najwyższego poziomu
Ten wzorzec służy do nawigacji między celami najwyższego poziomu w aplikacji, np. podczas dotknięcia celu w pasku nawigacyjnym.
Częste zastosowanie: pasek nawigacyjny, szyna nawigacyjna i szuflada nawigacyjna
Więcej informacji: Wytyczne, Implementacja na Androidzie
Wychodzący ekran szybko znika przez przenikanie, a następnie wchodzący ekran pojawia się przez przenikanie. Ponieważ treść celów najwyższego poziomu niekoniecznie jest powiązana, ruch celowo nie używa grupowania ani elementów stałych, aby utworzyć silną relację między ekranami.
Pojawianie się i znikanie
Ten wzorzec służy do wprowadzania lub usuwania komponentu na ekranie. Komponenty mogą pojawiać się i znikać w granicach ekranu, np. okno dialogowe pojawiające się nad aplikacją. Mogą również pojawiać się i znikać, przekraczając granice ekranu, np. szuflada nawigacyjna lub dolny arkusz, który wsuwa się na ekran i z niego wysuwa.
W granicach ekranu
Częste zastosowanie: FAB-y, okna dialogowe, menu, snackbary, selektory godziny i podpowiedzi
Więcej informacji: Wytyczne
W systemie Android komponenty rozwijają się i zwijają wzdłuż osi X lub Y, gdy pojawiają się i znikają. Unika się skalowania i ruchu wzdłuż osi Z, ponieważ sugerują one zmianę wysokości, co nie pasuje do modelu obniżonej wysokości M3.
W systemie iOS komponenty skalują się jednolicie, gdy pojawiają się, i znikają przez przenikanie przy wyjściu.
- Przejścia pojawiania się i znikania w systemie Android
- Przejścia pojawiania się i znikania w systemie iOS
Kierunek, z którego komponent pojawia się, jest określany przez jego umiejscowienie na ekranie: rozwija się on od krawędzi urządzenia do wewnątrz. Menu u góry ekranu rozwija się w dół, a snackbar u dołu ekranu rozwija się w górę.
Poza granicami ekranu
Częste zastosowanie: paski aplikacji, banery, pasek nawigacyjny, szyna nawigacyjna, szuflada nawigacyjna i arkusze
Więcej informacji: Wytyczne
W systemie Android komponenty rozwijają się i zwijają wzdłuż osi X lub Y, gdy wsuwają się na ekran i z niego wysuwają. Podkreśla to ich kształt, nadając w przeciwnym razie prostemu przejściu więcej wyrazistości.
W systemie iOS komponenty wsuwają się na ekran i z niego wysuwają, nie zmieniając kształtu.
- Przejścia pojawiania się i znikania w systemie Android
- Przejścia pojawiania się i znikania w systemie iOS
Komponenty takie jak boczny arkusz mogą również pojawiać się i znikać przy tej samej wysokości co główna treść. Współpłaszczyznowe arkusze zmniejszają dostępny obszar dla treści.
Komponenty mogą pojawiać się i znikać poza granicami ekranu w zależności od gestu przewijania. Zapewnia to więcej miejsca na ekranie do przeglądania.
Umiejscowienie, z którego komponenty pojawiają się i znikają, pomaga ustalić spójny model przestrzenny aplikacji:
- Powiadomienie pojawia się od góry, wskazując, że szufladę powiadomień można również wysunąć w dół od góry.
- Szuflada nawigacyjna pojawia się od lewej, pomagając użytkownikom zrozumieć, gdzie znajduje się, gdy jest poza ekranem.
- Dolny arkusz i klawiatura pojawiają się od dołu ekranu. Jest to rozsądne domyślne umiejscowienie, z którego arkusze powinny się pojawiać, ponieważ dolna część ekranu jest najłatwiejsza do osiągnięcia.
Szkielety ładowania
Ten wzorzec służy do przejścia od tymczasowego stanu ładowania do całkowicie załadowanego interfejsu użytkownika.
Więcej informacji: Wytyczne
Szkielety ładowania to abstrakcje interfejsu użytkownika, które wskazują, gdzie pojawi się treść po jej załadowaniu. Są używane w połączeniu z innymi przejściami, aby zmniejszyć postrzegane opóźnienie i stabilizować układ podczas ładowania treści.
Szkielety ładowania mają subtelną animację pulsowania, która wskazuje nieokreślony postęp. Zaczyna się w lewym górnym rogu ekranu i przesuwa się w dół do prawego dolnego rogu.
Gdy treść zostanie załadowana, szybko pojawia się przez przenikanie na wierzchu szkieletu ładowania.